Kategoriler
Psikoloji

“Kendimi Geliştireceğim”

Bazen çok söylenirim ama yakınmayı hiç sevmem. Söylenirken bile kendime söylenirim ekseriyetle. Mızmızlanmaya tahammülüm yoktur. Ve bir şeyden kaçıyorsanız o şey sizi bulur.

Etrafım sürekli mızmızlanan tembel insanlarla dolu. Aslında hepimizin etrafı dolu çünkü koca bir nesil mızmızlanan tembeller olduk. Adama bakıyorum, ne zaman görsem “kendimi geliştireceğim” diyor. Ters giden her şeyden bu şekilde kurtulacağına emin. “Bugün ne yaptın peki?” diye soruyorum. Hiçbir şey yapmamış. Ama “kendimi geliştireceğim” diyor. Sürekli diyor. Hatta çoğu zaman kocaman bir nutuk atıyor bunu diyebilmek için. Mesela “neyin var” diye basit bir soru soruyorum. Başlıyor anlatmaya:

“Hayatımın iplerini elime alacağım. Geçmişteki salaklıkları artık tekrarlamak yok. Uykumu ve beslenmemi düzene sokacağım. Spora başlıyorum. Daha çok okuyacağım. Ben lisedeyken sayısalcıydım, aslında sayısaldan girecektim, son yıl abim ikna etti eşit ağırlığa. Lisedeyken daha başarılıydım. Sonra sonra çok boşladım. Yine başlayacağım. Bugünden itibaren yeni biriyim. Hatalarımdan ders aldım. Daha doğru hareket edeceğim. Kendimi geliştireceğim.”

Soruyorum hemen “bugün ne yaptın” diye, hiçbir şey yapmamış. Ama oturup da paragraf paragraf laf üretmiş. “Daha çok okuyacağım” diyene kadar eline bir kitap alıp başlayabilirdi. Ama başlamayacak. Çünkü, kendi kendine “daha çok okuyacağım” diye söz vermek eğlencelidir, kolaydır, insanı gaza getirir, bir anlık bir sarhoşluk verir. Ama, oturup da daha çok okumak zordur. “Daha iyi besleneceğim” veya “spora başlayacağım” veya “sigarayı bırakıyorum” diye sürekli sözler vermek, yeminler etmek de insana hoş gelir, ancak boştur.

Bir şeylere karar vermek, o kararlar hakkında sürekli konuşmak, geçmişi veya geleceği değiştirme planları yapmak yerine şu anı değiştirin. Daha çok kitap okumaya niyetlenmek yerine o an elinize bir şey alın ve okumaya başlayın.

Farkında değiliz ama bize en çok zararı veren şeylerden birisi bu kendi kendimize verip sürekli bozduğumuz sözler. Yalama olmuşuz resmen. Sigarayı bırakacağını iddia ediyorsan, bırak. Daha çok okuyacağına dair söz veriyorsan, şu an al eline bir şey ve onu bitirmeye odaklan. Notlar al, düzgün bir defter tut okuduklarınla ilgili, hatta yazabiliyorsan sen de yaz.

Bu blog benim için bir anlamda bunlardan biri. Kendime söz vermek yerine oturup yazıyorum buraya. Bir şeyler okuduğumda bir yerlere özet geçiyorum. Bazen burası oluyor, bazen Google Drive, bazen başka siteler ama “bundan sonra daha ciddi okuyacağım” veya “bundan sonra daha çok yazacağım” demek yerine, geliyorum ve yazıyorum. Notlar çıkartıyorum, o notları paylaşıyorum. Aslolan çabadır. Kazanmak veya kaybetmek bize kalmaz. Bizim yapabileceğimiz tek şey uğraşmaktır.

Kendi kendine söz vermek hoştur ama sözleri tutacak iradeyi bulmadıkça, ne yazık ki boştur. Sürekli kendinizi geliştirmekten bahsetmek yerine, o an kendinizi geliştirecek bir işle uğraşın.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.