Kategoriler
Botanik

Orman Notları – I

Ormanda gezinirken düşünülenler, fark edilenler, karşılaşılanlar.

Ormanda gezinmek nisbeten kolay. Hatta zevkli bile denebilir güzel bir açıklık bulduysanız. Orman tabanı tartan pistten bile rahat. Onlarca, yüzlerce ve belki binlerce yıldır birikmiş ve topraklaşmış yaprak tabakası üzerinde yürüyorsunuz sonuçta.

Bozkırda yürümek zor. Çok çetin bozkırda işler. Hem adım atacağınız yeri görmüyorsunuz hem de sırf orada olduğunuz için bile bir sürü şey size batıyor. Tam anlamıyla batıyor. Üzerinize tutunanlar da var. Bunlara ek olarak da her an bir yılana, fareye denk gelebilirsiniz. Onlar genelde insandan çok daha önce kaçıyorlar ama serin havada yavaşlamış bir yılana basma ihtimaliniz her zaman var.

IMG_0777Doğayla kurduğumuz ilişki birbirimizle kurduğumuz ilişkiyi de belirliyor. Ormanda yürürken birbirimize pek muhtaç değiliz ancak bozkırda, sık otların arasında biri yol açsa da kalanlar takip etse daha güzel olur. Hem bir kişi dışında herkes nereye bastığını bilir hem daha az şey batar patika genişledikçe.

Ormanda patika görünce pek umursamıyorum. Bozkırda ise sürekli patika arıyorum. Birileri benden önce geçmişse olay tamamdır, ben de geçebilirim. Ve patikaya bir kez girdiğinizde ona güvenmek zorundasınız. Özellikle de otlar sık ve uzunsa. Bazen sadece bir adım ötenizi görebileceğiniz yerler oluyor ve oralarda patikaya güvenip o adımı atmalısınız. Çünkü daha o patikaya girmeden baktınız sizi istediğiniz yere götürüp götürmediğine, sürekli aynı telaşı yaşamaya gerek yok. Bir adım önünüzü görseniz yeter.IMG_0547

Bozkır her şeyiyle size batarken, siz itmeye çalışırken ağaçlar öyle değil. Ormanda oturmak gayet rahat ve hatta eğlenceli. Bir sürü ufak aktivite var. Dallar, kozalaklar, palamutlar, çam iğneleri, yaprak demetleri. Kozalak fırlatarak ilerideki ağaca vurmaya çalışmakla bile bazen yarım saat geçiyor.

Kozalaklar bir yandan çok da güzel stres topu. Modern stres toplarının sıkıntısı hala onları sıkıyor olmamız. O stresi yine stres çağrıştıran bir hareketle atmaya çalışıyoruz. Kozalak öyle değil. Kozalağı incitmeden tek elde gezdirmeye çalışınca mecburen hassas, kibar davranıyor insan. Zor da iş. Tüm parmak kabiliyetlerini kullanıyor. Anlatmakla olmaz tabii. Bir tane kozalak bulup çevirmek, tek elde döndürmek lazım. Uçların yarattığı his de çok ilginç. Elinizin rastgele noktalarında zıplayarak gezinen bir şeyler var gibi.

IMG_0709

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.